شهیده انقلاب اسلامی ایران، فرحناز معصومی منجیلی در سیزدهم آبان ماه سال هزار سیصد و چهل و یک در شهر منجیل و در خانواده ای مسلمان و مذهبی دیده به جهان گشود . فرحناز در آغوش پر مهر مادر و پدر دوران خرد سالی را سپری کرد، او هنوز بیش از پنج سال نداشت که مادر مهربانش زهرا ( خواهر شهید غفور دهشجو ) دارفانی را وداع و به دیار باقی شتافت.

 وی در کنار پدر روزگار را سپری کرد و چند ماه پس از ضایعه فوت مادر، فرحناز به اتفاق پدر( ناصر ) و برادرش( فریبرز) از منجیل به مرکز استان گیلان، رشت هجرت نمودند، بلکه پدر بتواند بهتر به کارش رسیدگی و نیز در تعلیم و تربیت بچه ها با نبود مادر؛ نقش خود را به خوبی ایفاء نماید.

فرحناز کم کم بزرگ شد و با پایان یافتن دوران خردسالی برای تحصیل علم و دانش وارد دوره ابتدائی در دبستان امید فردا و مقطع راهنمائی را در مدرسه خزر رشت سپری کرد و چون به تحصیل علم بسیار علاقمند بود همواره درسهایش را با علاقه و جدیت دنبال می کرد و به همین علت در تمامی مقاطع تحصیلی از شاگردان ممتاز مدرسه محسوب می شد. با ورود به سن پانزده سالگی در حالیکه پایه دوم دبیرستان مشغول به تحصیل بود زمزمه های از حکومت استبدادی و ضد دینی پهلوی دل و جانش را نوازش می داد، او نیز همانند دیگر جوانان مسلمان معتقد و پرشور و متعهد مصمم و راسخ استوار در این راه قرار گرفت و برای به تحقق پیوستن اهداف مقدس حضرت امام خمینی (ره) و سر نگونی حکومت شاهنشاهی از هیچ تلاشی برای رسوایی و نابودی حکومت جور دریغ ننمود. از تهیه شعارهای انقلابی گرفته تا توزیع پوسترها و اعلامیه های حضرت امام خمینی (ره) و شرکت در تظاهرات و راهپیمائی ها و هر کجا که می توانست به عنوان یک دختر مومنه و مسلمان و انقلابی ایفای نقش نماید، فعالیت می نمود.

سرانجام در هفتم بهمن ماه سال ۱۳۵۷ در حالیکه به همراه خیل عظیم جمعیت امت مسلمان رشت از جمله بازاریان و روحانیون و دانشجویان و تمامی اقشار جامعه در تظاهرات گسترده و با شعارهای کوبنده و یکصدا خواستار سرنگونی حکومت پهلوی و خواستار ورود حضرت امام خمینی (ره) به میهن بودند، در حالیکه خیل عظیم جمعیت وارد خیابان لاکانی رشت شده بودند، بر اثر راهبندان ماموران حکومتی و پرتاب گازهای اشک آور و تیر اندازی به طرف جمعیت تظاهر کننده، فرحناز معصومی نیز با اصابت تیر از ناحیه سر به شدت مجروح گردید و بلافاصله توسط مردم به بیمارستان پورسینا رشت انتقال و بر اثر جراحات وارده در همان روز به درجه رفیع شهادت نائل می شود، و سندی بر جنایات حکومت ستم شاهی و مایه افتخار زنان مسلمان گردید. پیکر این دختر جوان مسلمان توسط مردم، تحت مراقبت شدید امنیتی ماموران ساواک به زادگاهش منجیل منتقل و در کنار مادر جوانش به خاک سپرده شد.     http://www.manjilnews.ir