مرکز بخش عمارلو، شهرستان رودبار، استان گیلان شناخته می‌شود. روستای کوچک آینه‌ده (در لهجه محلی: آیینَه دیه) و روستای میان کوشک نیز زیرمجموعه شهر جیرنده است. همچنین یکی از دو دهستان بخش عمارلو نیز جیرنده نامیده می‌شود.



جغرافیای طبیعی

شهری کوهستانی با آب و هوای معتدل کوهستانی است. در ارتفاع بیش از 1,800 متری از سطح آب های آزاد واقع است. همواره باد ملایمی در این شهر وَزان است. از شمال به جنگل های راش و از غرب به جنگل های کاج و از جنوب به باغستان های زیبا مشرف می‌شود.

کوه دو برارکان  (دو برادر)



جغرافیای کشاورزی
امروزه در تولید فراورده‌های باغی سردسیری حرف اول را می‌زند.
گردو – آغوز: در گویش محلی
فندق
انگور
زردآلو
آلو
آلبالو
گیلاس
سیب

جغرافیای انسانی
جیرنده را دارای قدمتی طولانی دانسته اند. مردم آن از تبار آریایی هستند. با ترکیبی از اقوام زیر:تات: جلالی‌ها، رنجبر ها و شازده ای ها
کرد کرمانجی:ولی خانی ها، خیاطی‌ها، احمدپورها،محمد خانی ها، حیدرخانی ها ، رضاکی ها


جغرافیای شهری

محلات قدیمی شهر جیرنده عبارت‌اند از:

  • خیاطیه محله
  • نوروزخانیه محله
  • محمدخانیه محله
  • حیدرخانیه محله
  • رضاکیه محله
  • غلامعلیه محله
  • میانه کوشک
  • میشینان
  • تَکیَّه
  • سیاه چاله
اماکن مذهبی شهر جیرنده

  • شاهزاده عسگر
  • بیب زَنِ خاتون
  • امامزاده محمد
  • امام زاده فضل الله (میان کوشک)
  • مسجد ابولفضل
  • مسجد خاتم الانبیاء
  • مسجد صاحب الزمان
امام زاده محمد



رود جیرنده:
رودخان

جغرافیای مذهبی
تا مدت ها پس از ورود اسلام به ایران به دلیل کو هستانی بودن همچونان کیش باستانی خود، مهرپرستی را پاس می‌داشتند.آتش نزد ایشان از احترام ویژه‌ای برخوردار بوده است و برای پاسداری از آتش جایگاه‌های آتشی با نام کوله سر در چند نقطه شهر برپا بوده است که امروزه آثاری از آن برپاست. کوله سر ها تا پیش از برپایی سلسله پهلوی کاربری پخش آتش برای منطقه عمارلو بر عهده داشته است.


نام جیرنده
جیرنده یا با تلفظ اصیل محلی جیریندیه واژه‌ای است مرکب از:
جیر(به معنی زیر در برابر جوئَر به معنی بالا) + این (پسوند نسبت همانند زیرین و پایین و ...) + دیه (به معنی دِه که تلفظ پارسی باستان این واژه است) = یعنی دهِ پایین و یا کوه پایه ای.