مجتبی عسگری| قلم از نوشتن این خبر ناتوان است، خبری که شهادت سردار رشید اسلام هدایت درویشوند را فریاد می زند. اما همه شنیده ایم و همه تاب باور آن را نداریم، جوانان به سن و سال ما، شاید جنگ را ندیده باشیم ولی از رزمندگان به جای مانده از دوران دفاع مقدس بسیار سخن شنیده ایم . عده ای از قافله جامانده بودند و هر روز آه حسرت می کشند. اگر اهل دل باشی می توانی این را از نگاهشان بخوانی. قبل از شهادت شهید درویشوند فکر می کردم شهد شیرین شهادت را نمی توان چشید دیگر این افتخار بزرگ نصیب کسی نخواهد شد، اما پس از شنیدن خبر شهادت فرمانده سپاه رودبار پی بردم شهادت دری دارد که بروی اهل دل باز است و فقط سختیش در آن است که تو را انتخاب کنند و بطلبند.
من در پستوی یادداشت هایم جای مصاحبه با فرمانده سپاه رودبار را خالی کرده بودم مثل سایر مناسبت های سال که با او به گفتگو می نشستم. اما دیری نگذشت همین قلم و همین خبرنگار خبر شهادتش را بروی کاغذ آورده است. فرمانده ای خنده رو که با تمام مشغله های کاریش به استقبال ما می آمد و برای انعکاس برنامه ها پرچم دار می شد. به یاد دارم عکسی از ایشان در امام زاده طاهر(ع) شمام رستم آباد گرفته بودم که در همه مصاحبه ها تاکید داشت از این عکس استفاده کنم و عکس جدیدی از ایشان نگیرم، در هفته دفاع مقدس امسال وقتی مصاحبه ام با ایشان تمام شد، گفتم باید عکس جدیدی از شما بگیرم با اصرار پذیرفت مثل همیشه چفیه سفید رنگش را برداشت و به گردن آویخت ولی از آنجایی که جایگاه یک فرماندهی برایش وسیله بود هیچگاه فرمانده بودن برایش غرور آفرین نبود راهی اتاق جانشین شد و پشت میز نشست و از من خواست از ایشان عکس بگیرم.
در تشییع جنازه شهید درویشوند در رشت، وقتی همه با فرزند نوجوانش ابراز همدردی می کردند هق هق گریه های پاسداران و بسیجیان دل همه را به درد می آورد. آنها فکر نمی کردند اینقدر زود بروی، خیلی از پاسدار ها زمینه استقبالت از کربلا را فراهم کرده بودند اما انگار تو خود می دانستی با شوق وصل به کربلا رفتن بازگشتی با افتخار به نام شهادت دارد برای همین هم قبل از کربلا به کربلای همرزمانت در سرزمین راهیان نور رفتی و آنان را برای وصال واسطه قرار دادی.
نمی دانم در عرفه ات، در آن لحظه ای که چشمت به پرچم سرخ حرم امام حسین(ع) و حضرت العباس (ع) افتاد، در آنجایی که عباس مردانگی کرد در آنجایی که زینب(س) نیزه شکسته ها را کنار می زد، چگونه اشک ریختی که ارباب تو را پذیرفت. نمی دانم در زیارتت با اربابمان حسین(ع) از فراق چه سخن گفتی که سراپای وجودت آسمانی شد و از میان ما سبکبال پر کشیدی. شهادتت مبارک ، شفیع ما باش.

برچسب‌ها: سردار شهید هدایت درویشوند, فرمانده سپاه رودبار, بیورزن, شهادت, زندگی نامه